Σήμα κινδύνου εκπέμπουν τα αρτοποιεία της Θεσσαλονίκης καθώς βρίσκονται σε οριακό σημείο, πιεζόμενα από το υψηλό ενεργειακό κόστος, το συνεχώς αυξανόμενο λειτουργικό κόστος, τις εκρηκτικές ανατιμήσεις πρώτων υλών και την περιορισμένη καταναλωτική ζήτηση. Τα στοιχεία για την τελευταία πενταετία είναι αποκαλυπτικά: τουλάχιστον 180-200 φούρνοι στον νομό Θεσσαλονίκης έκλεισαν ενώ πανελλαδικά ο αριθμός άγγιξε τους 1.200. Ο ρυθμός αυτός όχι μόνο δεν μειώνεται, αλλά, όπως φαίνεται, επιβεβαιώνει τους χειρότερους φόβους των επαγγελματιών του κλάδου. Είναι χαρακτηριστικό πως την τελευταία πενταετία, με αποκορύφωμα  από το 2022, που ξεκίνησε η πληθωριστική κρίση, αλλά και οι ελλείψεις βασικών αγαθών παραγωγής αρτοποιημάτων (στάρι, άλευρα κ.λπ.), έχει χαθεί περίπου το 25% του κλάδου στη Θεσσαλονίκη.

Ήδη εκφράζονται φόβοι για περαιτέρω συρρίκνωση του χώρου, ακόμη και κατά 50%, το επόμενο διάστημα, καθώς η εικόνα που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια δεν δείχνει να αντιστρέφεται, την ώρα μάλιστα που, όπως λένε άνθρωποι του κλάδου, δεν υπάρχει κάποιος μηχανισμός στήριξης, ενώ παράλληλα δεν λαμβάνονται σχετικά μέτρα.

Θα πρέπει να σημειωθεί πως κάποιοι από τους επιχειρηματίες που βγήκαν εκτός του ενεργού στίβου, κατά το εξεταζόμενο διάστημα, συνταξιοδοτήθηκαν, ωστόσο αφενός δεν υπήρξε διαδοχή κατάσταση στην οικογένεια, και αφετέρου δεν κατόρθωσαν να πουλήσουν τις επιχειρήσεις τους, συνήθης τακτική κατά το παρελθόν.

Σήμερα στον νομό Θεσσαλονίκης λειτουργούν περί τα 600 αρτοποιεία με κάποιους, ωστόσο, επιχειρηματίες του κλάδου, όπως εξηγεί η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αρτοποιών Ελλάδας, Έλσα Κουκουμέρια, να σκέφτονται να αποχωρήσουν από την ενεργό δράση καθώς οι αντοχές τους δοκιμάζονται, με το ενεργειακό κόστος να έχει γίνει «θηλιά στον λαιμό τους», τις τιμές των πρώτων υλών να ακολουθούν συνεχή αυξητική τάση και την καταναλωτική κίνηση να περιορίζεται στα απολύτως απαραίτητα, δηλαδή ψωμί, κουλούρι και ενδεχομένως τυρόπιτα. Σε όλα τα άλλα είδη έχει μπει μαχαίρι, με τα βουτήματα, για παράδειγμα, να καταγράφουν πτωτική πορεία που μεταφράζεται σε 30%-35%.

Και όλα αυτά την ώρα που η εξάπλωση αλυσίδων έτοιμου φαγητού, καφέ, που πωλούν πχ κουλούρια, τυρόπιτες κλπ, πιέζουν περαιτέρω τους παραδοσιακούς αρτοποιούς.

Δυσοίωνο το μέλλον

Όπως εξηγεί η κ. Κουκουμέρια, ο κλάδος βρίσκεται σε κρίση τα τελευταία χρόνια, με το μέλλον των επιχειρήσεων να διαγράφεται δυσοίωνο καθώς παρά το γεγονός πως το ράλι της ενέργειας είναι γνωστό δεν έχει γίνει καμία κίνηση για θωράκιση των ενεργοβόρων επιχειρήσεων και δη των αρτοποιείων που είναι μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις.

«Τα τελευταία χρόνια το ενεργειακό κόστος έχει διαδοχικά σκαμπανέβασματα. Θα έπρεπε να υπάρχει ο απαραίτητος μηχανισμός ώστε οι επιχειρήσεις να μπορούν να λειτουργούν απρόσκοπτα, χωρίς το άγχος για το πώς θα αντεπεξέλθουν στις συνεχείς αυξήσεις, αλλά και στις ήδη υπάρχουσες, συσσωρευμένες υποχρεώσεις», σημειώνει η κ. Κουκουμέρια, υπογραμμίζοντας πως παρά την αύξηση του ενεργειακού και λειτουργικού κόστους η τιμή του ψωμιού παραμένει σταθερή. Σπεύδει, μάλιστα, να προσθέσει ότι «ακόμη και αν ανέβαινε η τιμή του  ψωμιού 5 - 10 λεπτά, ποια αύξηση κόστους θα κάλυπτε; Την ίδια ώρα και οι καταναλωτές είναι πιεσμένοι και ανήσυχοι για το επόμενο διάστημα. Η αγορά δεν λειτουργεί με φόβο».