Η ζωή του Σταύρου Ξενίδη είχε όλα εκείνα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να αποτελέσουν την ιστορία μιας ολόκληρης εποχής.
Η προσφυγιά, η αγάπη για το θέατρο, ένας γάμος που διαλύθηκε μόλις έναν χρόνο μετά την τέλεσή του και μια δεύτερη ευκαιρία στην αγάπη του για την ίδια γυναίκα, δύο δεκαετίες αργότερα.
Ο ηθοποιός, που έφυγε από τη ζωή στις 2 Νοεμβρίου του 2008, σε ηλικία 85 ετών, είχε μια διαδρομή που δεν περιορίστηκε στους χαρακτηριστικούς ρόλους του στον ελληνικό κινηματογράφο και την τηλεόραση. Πίσω από τον αστυνόμο Μπέκα και τις κινηματογραφικές του εμφανίσεις υπήρχε ένας άνθρωπος που έζησε την προσφυγιά, υπηρέτησε τέσσερα χρόνια στον στρατό και ακολούθησε το θέατρο παρά τις αντιρρήσεις της οικογένειάς του.
Ο Σταύρος Ξενίδης προερχόταν από οικογένεια Μικρασιατών προσφύγων. Ο πατέρας του είχε γεννηθεί στην Άγκυρα και η μητέρα του καταγόταν από την Καισάρεια της Καππαδοκίας. Ο ίδιος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, στις 8 Μαρτίου του 1923, ενώ οι γονείς του βρίσκονταν καθ’ οδόν προς την Ελλάδα. Η οικογένεια εγκαταστάθηκε αρχικά στο Κουκάκι και αργότερα στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Κλείσιμο
Έγινε ηθοποιός κρυφά από τον πατέρα του
Η υποκριτική ήταν ένα όνειρο που ο Σταύρος Ξενίδης είχε από μικρός, αλλά δεν ήταν μια επιλογή που μπορούσε εύκολα να ανακοινώσει στην οικογένειά του. Ο πατέρας του ήταν γιατρός και θεωρούσε πως το θέατρο δεν μπορούσε να εξασφαλίσει μια σταθερή επαγγελματική πορεία στον γιο του.
Ο ίδιος ο ηθοποιός είχε περιγράψει τη σκέψη του πατέρα του, ο οποίος αντιμετώπιζε την υποκριτική ως ένα επάγγελμα με αβεβαιότητα, χωρίς εγγυήσεις για την επόμενη δουλειά ή την επόμενη θεατρική σεζόν. Σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει τον Σεπτέμβριο του 1988 σε τοπική εφημερίδα της Νέας Φιλαδέλφειας, είχε πει: «Ο πατέρας έβαζε πάνω από όλα τη λογική και η λογική λέει ότι ένας ηθοποιός έχει πιθανότητες 50-50% να πεινάσει. Γιατί ποτέ δεν ξέρει τι του ξημερώνει η επόμενη μέρα, αν θα βρει δουλειά, αν θα πάει καλά η παράσταση, τι θα κάνει την επόμενη σεζόν». Παρά τις αντιρρήσεις, ο Σταύρος Ξενίδης γράφτηκε κρυφά στη Δραματική Σχολή του Καρόλου Κουν.
Το θεατρικό του ντεμπούτο πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 1944, στην παράσταση «Στον βυθό». Η θεατρική σεζόν, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε λόγω των Δεκεμβριανών.
Τα τέσσερα χρόνια στον στρατό
Δύο χρόνια μετά το θεατρικό του ντεμπούτο, ο Σταύρος Ξενίδης κλήθηκε να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία. Η παραμονή του στον στρατό διήρκεσε τέσσερα χρόνια, σε μια περίοδο κατά την οποία οι απολύσεις των στρατιωτών γίνονταν σταδιακά, ώστε να μην προκληθούν κοινωνικά προβλήματα. Μιλώντας για εκείνη την περίοδο είχε αναφέρει: «Όταν ησύχασαν τα πράγματα, απέλυαν σταδιακά τους στρατιώτες, για να μην δημιουργηθεί κοινωνικό πρόβλημα. Εγώ ήμουν από τους τελευταίους, γιατί σαν αποθηκάριος έπρεπε να παραδώσω».
Ο γάμος με τη Μαργαρίτα Λαμπρινού, χώρισαν και ξαναπαντρεύτηκαν 20 χρόνια μετά
Η προσωπική ζωή του Σταύρου Ξενίδη είχε μια ιδιαίτερη ιστορία, την οποία ο ίδιος είχε χαρακτηρίσει «παραμύθι». Παντρεύτηκε την ηθοποιό Μαργαρίτα Λαμπρινού το 1955. Έναν χρόνο αργότερα, το 1956, οι δύο τους χώρισαν, οι δρόμοι τους όμως δεν είχαν χωρίσει οριστικά. Το 1976, είκοσι χρόνια μετά τον πρώτο τους χωρισμό, ξαναβρέθηκαν και αποφάσισαν να παντρευτούν για δεύτερη φορά. Ο ίδιος είχε περιγράψει τη δεύτερη αυτή ευκαιρία στη σχέση τους, λέγοντας ότι ξανασμίξανε όταν εκείνος έφυγε από τη Νέα Φιλαδέλφεια και πήγε στο Φάληρο, όπου έμενε η σύζυγός του. Ο δεύτερος γάμος τους κράτησε μέχρι το τέλος της ζωής του ηθοποιού.
Από το θέατρο στον ελληνικό κινηματογράφο
Μετά την απόλυσή του από τον στρατό, ο Σταύρος Ξενίδης ξεκίνησε τη συνεργασία του με τον θίασο του Κώστα Μουσούρη, όπου παρέμεινε για περισσότερα από δύο δεκαετίες. Η πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση έγινε το 1953 και συνεχίστηκε για δεκαετίες, με συμμετοχές σε περισσότερες από 70 ελληνικές ταινίες.
Συμμετείχε συχνά σε δεύτερους ρόλους, που όμως ξεχώριζαν μέσα από την παρουσία και την ερμηνεία του, όπως ήταν η εμφάνισή του στην ταινία «Η Ωραία των Αθηνών». Στο «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» υποδύθηκε τον συνταγματάρχη της παρέας του Αντωνάκη, ενώ στην «Κόρη μου τη Σοσιαλίστρια» συνεργάστηκε με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα. Στην «Μοντέρνα Σταχτοπούτα» εμφανίστηκε δίπλα στον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και την Αλίκη Βουγιουκλάκη, ενώ στην «Η Βουλευτίνα» με τη Ρένα Βλαχοπούλου υποδύθηκε τον Περικλή Αράπη.
Ο αστυνόμος Μπέκας και η τηλεοπτική του πορεία
Η τηλεοπτική του παρουσία τον έκανε γνωστό και σε ένα ευρύτερο κοινό. Ένας από τους ρόλους που ξεχώρισαν ήταν εκείνος του αστυνόμου Μπέκα, του χαρακτήρα που δημιούργησε ο συγγραφέας Γιάννης Μαρής. Ο Σταύρος Ξενίδης ενσάρκωσε τον αστυνομικό σε τηλεοπτικές μεταφορές των ιστοριών του, ενώ συμμετείχε και σε σειρές της δημόσιας τηλεόρασης.
Τα τελευταία χρόνια
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο ηθοποιός αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας, έπειτα από εγκεφαλικά επεισόδια. Μαζί με τη σύζυγό του φιλοξενήθηκε στο Γηροκομείο Αθηνών, όπου πέρασαν το τέλος της κοινής τους ζωής.
Ο Σταύρος Ξενίδης πέθανε στις 2 Νοεμβρίου του 2008. Η Μαργαρίτα Λαμπρινού έφυγε από τη ζωή 14 χρόνια αργότερα, στις 2 Νοεμβρίου του 2022 σε ηλικία 96 ετών. Άφησε την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο «Σωτηρία» χτυπημένη από τον κορονοϊό.
