Όπως παρατηρεί το δημοσίευμα, «οι διαφορές απόψεων» έγιναν εμφανείς, ωστόσο, στο ζήτημα της Λιβύης. Ο Χάικο Μάας για μια ακόμη φορά επανέλαβε «την έκκληση ότι όλοι οι ξένοι μισθοφόροι και στρατιώτες θα πρέπει να εγκαταλείψουν τη χώρα για να σταθεροποιηθεί περαιτέρω η κατάσταση στη Λιβύη», με τον τούρκο ομόλογό του να σημειώνει ότι «η Τουρκία έχει στείλει στρατιώτες βάσει συμφωνίας με την πρώην κυβέρνηση της Λιβύης».

Οι νέοι διπλωματικοί ελιγμοί του Ερντογάν

Από την πλευρά της η Süddeutsche Zeitung εστιάζει σε σχόλιό της στις διπλωματικές ενέργειες του Ταγίπ Ερντογάν, αυτή τη φορά με στόχο την προσέγγιση με την Αίγυπτο.

Χαρακτηρίζει τον Ερντογάν ως έναν «εξαιρετικά ευέλικτο πολιτικό» και σημειώνει: «Αρχικά ο τούρκος πρόεδρος τα βάζει με τα θεία και τα εγκόσμια στη Μέση Ανατολή, κι έπειτα, ξαφνικά εφαρμόζει μια πολιτική της διπλωματικής αγκαλιάς. Αν είναι επιτυχής, θα φανεί: Ο Ερντογάν επιδιώκει συμφιλίωση με την Αίγυπτο και τα κράτη του Κόλπου. Αυτά δεν έχουν ξεχάσει ότι κατά τη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης ο Τούρκος πρόεδρος συντάχθηκε με τους εξεγερμένους και υποστήριξε του Αδελφούς Μουσουλμάνους. Αλλά αυτοί -και όχι οι βασιλιάδες, δικτάτορες και στρατηγοί- ηττήθηκαν, στη Συρία ή την Αίγυπτο (…) Μια συμφιλίωση με τον αρχηγό του αιγυπτιακού κράτους, Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση ώστε η Τουρκία να μπορέσει να υπερβεί την απομόνωση: η Αίγυπτος παραμένει αραβική υπερδύναμη. Για την ώρα η πολιτική Ερντογάν με στόχο να καθιερώσει την Τουρκία ως υπερδύναμη της Μέσης Ανατολής στον 21ο αιώνα απέτυχε. Αλλά η ιδιαιτερότητα της περιοχής αυτής είναι ότι δύσκολα μπορούν να γίνουν προβλέψεις. Μπορεί ο Ερντογάν να αλλάξει ταχύτητα, αλλά δεν θα τα παρατήσει».