"Ο κ. Τσίπρας είναι ένα πολιτικό φαινόμενο που το παρακολουθώ μεγάλο ενδιαφέρον, και με εντυπωσιάζει το ταλέντο του, αλλά κυρίως με εντυπωσιάζει ο χαρακτήρας του.

Ήταν στον ΣΥΡΙΖΑ, όπου προφανώς δεινοπαθούσε με τις συνιστώσες. Τι έκανε μετά τις εκλογές του ’23; Αποφάσισε να παραμερίσει, έχει σημασία το ρήμα, δεν το προσέξαμε τότε…  

Δεν είπε αποχωρώ, δεν είπε παραιτούμαι, είπε παραμερίζω, που σημαίνει δεν φεύγω, πάω λίγο στο πλάι. Αυτό έκανε: πήγε λίγο στο πλάι και κατέβασε τον Κασσελάκη για να εμποδίσει την Αχτσιόγλου να γίνει αυτοκράτειρα στον ΣΥΡΙΖΑ.

Το πέτυχε. Αφού βγήκε ο Κασσελάκης, διαλύθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και πήγε η Αχτσιόγλου και άλλοι στη Νέα Αριστερά, αποφάσισε να «καθαρίσει» τον Κασσελάκη, γιατί ο Κασσελάκης του «κουνιόταν», έλεγε κάτι για «μαύρα» λεφτά.  

Αφού «έφαγε» τον Κασσελάκη, τώρα «τρώει» τον Φάμελλο και τον Γεροβασίλη, γιατί αυτό που τους κάνει, που τους αφήνει να «τσιτσιρίζονται» απέξω, είναι στην πραγματικότητα ο πολιτικός θάνατος του Φάμελλου και της Γεροβασίλη και όλων των παλιών Συριζαίων.

Αυτό που τους κάνει, είναι να τους «καθαρίζει» ένα έναν και μένει μόνος του αυτοκράτορας ο Τσίπρας, όπου όλοι τον παρακαλάνε να τους πάρει μαζί του.

Εμένα με σοκάρει η ευκολία με την οποία όλοι αυτοί πετάξανε στον κάλαθο τον ΣΥΡΙΖΑ, μόλις εμφανίστηκε το κόμμαΤσίπρα."