Όπως αναφέρει σε ανάρτησή της, η Αντιδήμαρχος Καθαριότητας – Περιβάλλοντος & Ανακύκλωσης Δ.Ε Χορτιάτη, Βίβιαν Λιόλιου, το σχολείο που έχει υποστεί επανειλημμένα βανδαλισμούς καθαρίστηκε και βάφτηκε για ακόμα μία φορά και πως έγινε μεγάλη προσπάθεια ώστε να είναι καθαρό και περιποιημένο, ενόψει των εκδηλώσεων μνήμης για το Ολοκαύτωμα του Χορτιάτη, αλλά και για να υποδεχθεί τους μαθητές του για την έναρξη της σχολικής χρονιάς.

Η κ. Λιόλιου αναφέρει πως δεν πρόλαβαν ούτε να το χαρούν καθώς μέσα σε δύο ημέρες οι τοίχοι γράφτηκαν ξανά.

Αναλυτικά η ανάρτηση:

Απογοήτευση. Μόνο αυτό.
Για ακόμη μία φορά το Γυμνάσιο Χορτιάτη καθαρίστηκε και βάφτηκε. Ένα σχολείο που έχει υποστεί επανειλημμένα βανδαλισμούς και προσπαθούμε να τους αποκαταστήσουμε.
Αυτές τις ημέρες έγινε μια μεγάλη προσπάθεια ώστε να είναι καθαρό και περιποιημένο, ενόψει των εκδηλώσεων μνήμης για το Ολοκαύτωμα του Χορτιάτη, αλλά και για να υποδεχθεί όπως πρέπει τους μαθητές του με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.
Δεν προλάβαμε ούτε να το χαρούμε.
Μέσα σε δύο ημέρες, οι τοίχοι γράφτηκαν ξανά. Και πραγματικά αναρωτιέμαι: Γιατί;
Γιατί να καταστρέφεται ξανά και ξανά ένας χώρος που ανήκει στα παιδιά μας; Γιατί να απαξιώνεται η προσπάθεια ανθρώπων που εργάστηκαν για να τον καθαρίσουν και να τον ομορφύνουν; Γιατί να πρέπει να ξοδεύουμε ξανά χρόνο, εργασία και δημόσιο χρήμα για να διορθώνουμε τα ίδια πράγματα;
Δεν είναι ελευθερία έκφρασης η καταστροφή της δημόσιας περιουσίας. Δεν είναι μαγκιά. Δεν είναι αντίδραση. Είναι έλλειψη σεβασμού σε έναν χώρο που ανήκει σε όλους μας.
Κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσουμε να θεωρούμε αυτονόητο ότι κάποιοι θα καταστρέφουν και κάποιοι άλλοι απλώς θα έρχονται από πίσω για να διορθώνουν.
Το να δημιουργείς θέλει κόπο.
Το να καταστρέφεις θέλει μόνο λίγα λεπτά.
Το να σέβεσαι, όμως, είναι επιλογή.