Την είδηση του θανάτου της έκανε γνωστή αρχικά η ηθοποιός Μέλπω Κωστή και στη συνέχεια ο δημοσιογράφος Νίκος Νικόλιζας, την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου. «Καλό ταξίδι ακριβοθώρητη και μοναδική ΕΛΕΝΗ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ. Σε ευχαριστώ δημοσίως για την εμπιστοσύνη που μου έδειξες όλα αυτά τα χρόνια. Από σήμερα θα βρίσκεσαι κοντά στον λατρεμένο σου μέντορα Δημήτρη Ιβάνωφ. Συλλυπητήρια στους οικείους σου που τόσο αγαπούσες!», έγραψε ο Νίκος Νικόλιζας στην ανάρτησή του για την απώλειά της.
Η Ελένη Προκοπίου γεννήθηκε το 1939. Ξεκίνησε την καριέρα της ως χορεύτρια και σταδιακά πέρασε στον κινηματογράφο, όπου απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα. Ξεχώρισε για το ταλέντο, την ομορφιά και τη χάρη της, με αποτέλεσμα να γίνει μία από τις πιο αγαπημένες ηθοποιούς της εποχής της. Από το 1960, όταν έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο, έως το 1972, συμμετείχε σε συνολικά 23 ταινίες, πολλές από τις οποίες με πρωταγωνιστικό ρόλο.
Η παρουσία της ξεχώριζε ιδιαίτερα στις ταινίες όπου απαιτούνταν χορός, καθώς εκτός από ηθοποιός υπήρξε καταξιωμένη χορεύτρια και σε αρκετές περιπτώσεις είχε η ίδια την επιμέλεια των χορογραφιών της. Η καριέρα της Ελένης Προκοπίου διήρκεσε περίπου μια δεκαετία, και στα μέσα της δεκαετίας του 1970 αποσύρθηκε από την ηθοποιία. Η Ελένη Προκοπίου συμμετείχε σε όλα τα είδη ταινιών, από μιούζικαλ και κωμωδίες έως δράματα. Στα πρώτα χρόνια της καριέρας της εμφανιζόταν κυρίως ως χορεύτρια, τόσο στο θέατρο όσο και στη μεγάλη οθόνη. Το 1963 συμμετείχε στην ταινία του Νίκου Κούνδουρου «Μικρές Αφροδίτες», η οποία γνώρισε διεθνή αναγνώριση. Ακολούθησε το 1964 η ταινία «Ο εμίρης και ο κακομοίρης», όπου υποδύθηκε τη Γκιουλινάρ, μία πανέμορφη ανατολίτισσα πριγκίπισσα. Το 1965 πρωταγωνίστησε στις ταινίες «Το πρόσωπο της ημέρας» και «Ραντεβού στον αέρα», όπου συνδύασε την παρουσία της ως ηθοποιός και χορεύτρια, γεγονός που την οδήγησε να γίνει μέλος της οικογένειας της Φίνος Φιλμ. Στη συνέχεια ακολούθησε η ταινία «Και οι…14 ήταν υπέροχοι». Το 1966 ήταν μία από τις πιο παραγωγικές χρονιές της, καθώς είχε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε πέντε ταινίες: «Παράνομοι πόθοι» (Φίνος Φιλμ), «Το συρτάκι της αμαρτίας», «Πέντε χιλιάδες ψέματα» (Φίνος Φιλμ), «Οι κυρίες της αυλής» και «Αγάπη που δεν σβήνει ο χρόνος».
Στις αρχές της δεκαετίας του ’70, μετά τον γάμο της με τον επιχειρηματία στον χώρο του επίπλου Αντώνη Συρίγο, αποχώρησε οριστικά από τα καλλιτεχνικά δρώμενα. Οι δυο τους είχαν γνωριστεί κατά τη διάρκεια γυρισμάτων ταινιών.
Από τον γάμο τους απέκτησαν μία κόρη, την Ειρήνη.
