Η ταφή του ιστορικού στελέχους της Νέας Δημοκρατίας (της οποίας υπήρξε αντιπρόεδρος) και επί μακρών διατελέσαντα υπουργού σε τομείς πρωταρχικής σημασίας, όπως το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, Παιδείας, Εμπορίου και Δικαιοσύνης, θα γίνει στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Τον επικήδειο εις μνήμην του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη θα εκφωνήσει ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, ενώ αναμένεται να παραστεί η πλειονότητα των, εν ενεργεία και μη, πολιτικών προσωπικοτήτων της χώρας.
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης απεβίωσε την Κυριακή 2 Αυγούστου, σε βαθύ γήρας, καθώς ήταν 93 ετών. Πολυπράγμων, άνθρωπος με στέρεη παιδεία και ευγένες πάθος για τα κοινά, ο Ιώαννης Βαρβιτσιώτης υπήρξε ανέκαθεν ένα σπάνιο παράδειγμα σταθερότητας, αξιοπρέπειας και αφοσίωσης στα ιδεολογικά πιστεύω του -κυρίως όμως σε έναν κώδικα ηθικής, ο οποίος απέκλειε εξ ορισμού εκπτώσεις και παρεκκλίσεις.
Η πορεία του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη
Επί μισόν αιώνα και πλέον ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης είχε θέσει τον εαυτό του στην υπηρεσία του ελληνικού λαού, οπωσδήποτε μέσα από την ιδεολογική και κομματική σκοπιά που εκείνος θεωρούσε ως την καλύτερη δυνατή. Εξού και σχεδόν ταυτίστηκε με τους πλέον πιστούς υποστηρικτές και συνεργάτες του ιδρυτή της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Ακόμη και όταν διαφώνησε με τις επιλογές των διαδόχων του Καραμανλή στην ηγεσία του κόμματος, ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης ουδέποτε μετήλθε παρασκηνιακών και αμφιλεγόμενων μεθόδων. Παρέμεινε πιστός στις προσωπικές αρχές του, συχνά διδάσκοντας «καλούς τρόπους» στο πολιτικό προσωπικό της χώρας, ανεξαρτήτως κομματικής στράτευσης.
Είχε γεννηθεί στην Αθήνα, το 1933. Σπούδασε Νομικά στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Φράιμπουργκ της Γερμανίας, ειδικεύτηκε στο Εταιρικό Δίκαιο και το 1960 ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Την αμέσως επόμενη χρονιά, το 1961, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής και επανεξελέγη σε όλες τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις (1963, 1964 με την ΕΡΕ και 1974, 1977, 1981, 1985, Ιούνιο 1989, Οκτώβριο 1989, 1990, 1993, 1996, 2000 με τη Νέα Δημοκρατία).
Στη διάρκεια της περιόδου 1961-1967 διετέλεσε Γραμματέας Προεδρείου και Κοσμήτωρ της Βουλής, Γραμματέας της Επιτροπής Αναθεωρήσεως του Συντάγματος, καθώς και μόνιμο μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Συνδέσεως Ελλάδας-ΕΟΚ.
Το χουντικό καθεστώς της 21ης Απριλίου 1967 διέταξε τη σύλληψη και τη φυλάκισή του, ενώ από το 1974 και την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα, ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης χρημάτισε υφυπουργός Εσωτερικών, υφυπουργός Εξωτερικών, υπουργός Εμπορίου (δύο φορές), υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, υπουργός Εθνικής Άμυνας (δύο φορές) και υπουργός Δικαιοσύνης.
Σημαντικός σταθμός στην καριέρα του υπήρξε η θητεία του ως αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (1985-1996), ενώ έχει διατελέσει επίσης κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής ομάδας και Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.
Στις εκλογές του Ιουνίου 2004 εξελέγη ευρωβουλευτής και τέθηκε επικεφαλής της ομάδας των Ευρωβουλευτών της Νέας Δημοκρατίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Διετέλεσε επίσης Πρόεδρος του Ινστιτούτου «Κωνσταντίνος Καραμανλής».
Τιμήθηκε, μεταξύ άλλων διακρίσεων, με το Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος, καθώς και με άλλα ανώτερα παράσημα διαφόρων κρατών, και κατέλιπε πλήθος νομικών και πολιτικών μελετών.
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης μιλούσε, σχεδόν απταίστως, γερμανικά, γαλλικά και αγγλικά. Σε ό,τι αφορά στην προσωπική και οικογενειακή ζωή του, ήταν παντρεμένος με την Σόφη Λαναρά, την οποίαν τιμούσε πάντα ως τη μεγαλύτερη αγάπη της ζωής του, ασφαλώς μαζί με τους τρεις γιους και τη μια κόρη που απέκτησαν στην μακροχρόνια κοινή διαδρομή τους στη ζωή.
Ο δημόσιος λόγος του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη ήταν ανέκαθεν σοβαρός και στιβαρός. Ανέδινε γνώση και μια βαθιά ενσυναίσθηση, πολιτική αλλά και ανθρώπινη. Παρέμεινε, συστηματικά και επίμονα, γειωμένος με τους απλούς ανθρώπους, τους οποίους ουδέποτε σταμάτησε να εκφράζει με τις εύστοχες -κατά κανόνα εξόχως αυστηρές- παρεμβάσεις του στη δημόσια συζήτηση.
Δείγμα του ύφους, αλλά και του ήθους, που χαρακτήριζε δια βίου τον Ιωάννη Βαρβιτσιώτη, είναι ένα μικρό απόσπασμα από τα πολιτικά απομνημονεύματά του. Συγκεκριμένα, δε, από τον Τόμο Β' του έργου «Όπως τα έζησα» (εκδ. Πατάκη, Αθήνα 2017), το οποίο παρέμεινε ανολοκλήρωτο.
