Επιδίκασε αποζημίωση 117.600 ευρώ για την αξία των κλαπέντων και για ηθική βλάβη, ενώ το συνολικό χρηματικό ποσό που θα καταβληθεί από την τράπεζα, μαζί με τους νόμιμους τόκους και τα δικαστικά έξοδα, ανέρχεται σε περίπου 245.000 ευρώ.
Πρόκειται για αγωγή που εκδικάστηκε σε δεύτερο βαθμό και η απόφαση εκδόθηκε μετά τη συζήτηση της υπόθεσης στις 9 Μαΐου του 2023.

Σε πρώτο βαθμό, τον Μάρτιο του 2017, το Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης αποφάσισε να καταβληθεί χρηματικό ποσό 121.000 ευρώ που ισούται με την αξία περισσότερων από 118 κοσμημάτων, χρυσών νομισμάτων και άλλων πολύτιμων αντικειμένων που βρίσκονταν μέσα στη συγκεκριμένη θυρίδα.

Κατά αυτής της απόφασης ασκήθηκαν εφέσεις της τράπεζας- αλλά και από τους ενάγοντες – που συνεκδικάστηκαν από το δευτεροβάθμιο Πρωτοδικείο.

Από το αρχικό ποσό των 121.000 ευρώ αφαιρέθηκε το ποσό των 7.400 ευρώ που ισούται με την αξία τεσσάρων πολύτιμων αντικειμένων (δύο μαργαριταρένιων κολιέ και δύο ρολογιών) τα οποία ήταν μεταξύ των κλοπιμαίων που εντοπίστηκαν, το 2018 και αποδόθηκαν στους ιδιοκτήτες τους.

Η τράπεζα ισχυρίστηκε ότι πρέπει να απαλλαγεί από τη ευθύνη απέναντι στους ενάγοντες, σε σχέση με τα τοποθετούμενα στη μίσθια θυρίδα αντικείμενα, επικαλούμενη σχετικό όρο της σύμβασης μίσθωσης.

Στην απόφαση του Πρωτοδικείου αναγράφεται ότι: “ Η ένσταση αυτή τυγχάνει απορριπτέα, διότι η εν λόγω επικαλούμενη εκ των προτέρων συμφωνία είναι άκυρη όταν αφορά απαλλαγή ευθύνης από δόλο ή βαρειά αμέλεια, όπως συμβαίνει εν προκειμένω“.

Το δικαστήριο έκρινε ότι «η κλοπή των αντικειμένων τους (σ.σ. των μισθωτών της θυρίδας) οφείλεται στο γεγονός ότι η εναγόμενη δεν έλαβε τα ενδεικνυόμενα, αναγκαία και πρόσφορα προστατευτικά μέτρα για την ασφαλή φύλαξη και προστασία των τοποθετημένων εντός αυτής αντικειμένων, ανατρέποντας έτσι την ευλόγως αναμενόμενη και με βεβαιότητα προσδοκώμενη από αυτούς ασφάλεια που πίστευαν ότι διέθετε η θυρίδα, που είχαν εκμισθώσει. Με συνέπεια την πρόκληση σ’ αυτούς ισόποσης προς την αξία των αφαιρεθέντων αντικειμένων η οποία συνδέεται αιτιωδώς με τις υπαίτιες και παράνομες πράξεις και παραλείψεις της εναγόμενης ως εκμισθώτριας της ένδικης θυρίδας και των εντεταλμένων υπαλλήλων της“.

Οι παθόντες υπέβαλαν αγωγή όταν διαπίστωσαν ότι εξαφανίστηκαν τα πολύτιμα αντικείμενα που φύλασσαν στη θυρίδα. Μεταξύ αυτών ήταν χρυσά δακτυλίδια, σταυροί, περιδέραια, βραχιόλια και σκουλαρίκια με πολύτιμους λίθους (διαμάντια, σμαράγδια, ρουμπίνια , ζαφείρια ) και μαργαριτάρια.

Ρολόγια, χρυσές λίρες Αυστρίας (Δουκάτα), χρυσό 20δόλαρο Αμερικής, χρυσά πεντόλιρα και λίρες Αγγλίας, χρυσά Κωνσταντινάτα, ασημένια σκαλιστά μαχαιροπίρουνα, επαγγελματική φωτογραφική μηχανή κ.α.

Οι ενάγοντες (σύζυγοι) σύναψαν έγγραφη σύμβαση με την εναγόμενη τράπεζα, το 1998, για την εκμίσθωση την υπ’ αριθμόν 208 θυρίδας στο θησαυροφυλάκιο, έναντι ετήσιου μισθώματος 93 ευρώ.

Στις 7 Ιανουαρίου 2013, η σύζυγος επισκέφτηκε τον χώρο των θυρίδων στο συγκεκριμένο κατάστημα για να παραλάβει διάφορα κοσμήματα κι άλλα αντικείμενα και είδε ότι το περιεχόμενο της θυρίδας ήταν ανέπαφο.

Στην επόμενη επίσκεψη της, στις 21 Αυγούστου 2013, εισήλθε στο χώρο του θησαυροφυλακίου, μαζί με τον αρμόδιο υπάλληλο που κατείχε το δεύτερο κλειδί (pass partout) και διαπίστωσε ότι η θυρίδα δεν μπορούσε να ανοίξει.

Η τράπεζα κάλεσε υπηρεσιακά ειδικό τεχνικό από την Αθήνα ο οποίος προσήλθε στο υποκατάστημα το πρωί της 27ης Αυγούστου και με τη χρήση ειδικών εργαλείων προχώρησε στην παραβίαση (διάρρηξη) της κλειδαριάς ασφαλείας.

Ανοίγοντας την κλειστή θυρίδα διαπιστώθηκε ότι αυτή ήταν κενή και ότι είχε αφαιρεθεί το σύνολο των αντικειμένων που είχαν τοποθετήσει εκεί οι ενάγοντες. Στις 30 Σεπτεμβρίου διενεργήθηκε αυτοψία από αστυνομικούς της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης.

Η θέση της τράπεζας
Στις 24 Οκτωβρίου 2013 η τράπεζα απάντησε ότι κατόπιν έρευνας που διενήργησαν στελέχη του καταστήματος Θεσσαλονίκης διαπιστώθηκε ότι η δυσλειτουργία της κλειδαριάς οφειλόταν αποκλειστικά και μόνο στη φθορά της λόγω παλαιότητας.

Ο δικηγόρος Γιώργος Καραγιάννης που εκπροσώπησε τα δύο θύματα ανέφερε στο GRTimes τα εξής: «Συνολικά 11 χρόνια διήρκησε η δικαστική διαμάχη των δύο εντολέων μου με την ΕΤΕ. Τελικά δικαιώθηκαν και η τράπεζα, τις επόμενες μέρες, θα εξοφλήσει πλήρως την οφειλή της, μαζί με τους νόμιμους τόκους και τα δικαστικά έξοδα. Αναμένονται οι δικαστικές διεκδικήσεις και των λοιπών θυμάτων των διαρρήξεων στις θυρίδες του κεντρικού υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας, στη Θεσσαλονίκη».

Οι υπόλοιπες αγωγές
Πρόσφατα, το Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης επιδίκασε αποζημίωση 372.000 ευρώ, συν τους νόμιμους τόκους, σε μισθώτρια θυρίδας για την απώλεια των περιουσιακών της στοιχείων, μέσα από το θησαυροφυλάκιο του ίδιου υποκαταστήματος της ΕΤΕ, στη Θεσσαλονίκη.

Το δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχτηκε πλήρως η κλοπή 1600 χρυσών λιρών παλαιάς κοπής που περιείχε η θυρίδα και αναγνώρισε την υποχρέωση της τράπεζας να καταβάλει το παραπάνω χρηματικό ποσό στην ενάγουσα.

Στο Ειρηνοδικείο, με τη διαδικασία των μισθωτικών διαφορών, προσέφυγαν οι μισθωτές 5 θυρίδων που υπέβαλαν ισάριθμες αγωγές αποζημίωσης σχετικά με την αξία των απολεσθέντων πολύτιμων αντικειμένων τους και την ηθική ικανοποίηση λόγω της οικονομικής ζημίας που υπέστησαν.

Εκτός από τις αγωγές που έγινε δεκτές, άλλες δύο παρόμοιες αγωγές απορρίφθηκαν και οι ενάγοντες άσκησαν εφέσεις έτσι ώστε να κριθούν από το ιεραρχικά ανώτερο Πρωτοδικείο.

Πρόσφατα εκδόθηκαν οι αποφάσεις για τις τρεις από τις αγωγές που συζητήθηκαν τον περασμένο Ιούνιο.

Στο σκεπτικό αναφέρεται ότι το δικαστήριο αποδέχεται πως υπήρξε κλοπή του περιεχομένου των θυρίδων επειδή δεν τηρούνταν τα μέτρα ασφαλείας ενώ ως δράστης κατονομάζεται ένας τραπεζικός υπάλληλος ο οποίος βρέθηκε απαγχονισμένος μετά τον εντοπισμό μέρους των κλοπιμαίων που φέρεται πως κατείχε.

Στις δύο αγωγές που απορρίφθηκαν το Ειρηνοδικείο έκρινε ότι δεν αποδείχτηκε το περιεχόμενο των θυρίδων κατά τον χρόνο που αυτές ανοίχτηκαν από τον δράστη ή τους δράστες της κλοπής και αν πράγματι ήταν τοποθετημένο σ’ αυτές το σύνολο ή έστω μέρος των επικαλούμενων από τους ενάγοντες, χρημάτων, νομισμάτων, κοσμημάτων και τιμαλφών.

Στη μία εκ των δύο περιπτώσεων μάλιστα εντοπίστηκε μέρος των κλοπιμαίων που αποδόθηκε στον ιδιοκτήτη τους – μισθωτή της θυρίδας και όπως προέκυψε είχε δώσει ως ενέχυρο ο παραπάνω τραπεζικός σε έτερο παθόντα.

Ο τελευταίος- παραλήπτης των κλοπιμαίων παρέδωσε τα συγκεκριμένα τιμαλφή στην αστυνομία και από εκεί τα θύματα αναγνώρισαν τα πολύτιμα αντικείμενα που τους ανήκαν. Η αγωγή του συζητήθηκε τον περασμένο Νοέμβριο και αναμένεται η απόφαση του Ειρηνοδικείου.

Η πέμπτη αγωγή αφορά την κληρονομιαία κινητή περιουσία ενός Αρμένιου καθηγητή του ΑΠΘ που απεβίωσε το 2009. Οι εκτελεστές της διαθήκης καταμέτρησαν 1.305 χρυσές λίρες Αγγλίας, 3.196 δολάρια ΗΠΑ και διάφορα τιμαλφή που μεταφέρθηκαν από το σπίτι του αποθανόντος αλλά στη συνέχεια βρήκαν τη θυρίδα κενή.

Εκτός από τις 5 αγωγές του Ειρηνοδικείου, στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης προσέφυγε άλλος ένας μισθωτής θυρίδας η οποία βρέθηκε ξεκλείδωτη κατά την επίσκεψη του καταγγέλλοντος στο συγκεκριμένο θησαυροφυλάκιο. Πρόκειται για έναν συνταξιούχο σιδηροδρομικό ο οποίος δικαιώθηκε. Το δικαστήριο αναγνώρισε την κλοπή που υπέστη και του επιδίκασε ως αποζημίωση όλο το χρηματικό ποσό το οποίο διεκδικούσε.

Το ποινικό σκέλος της υπόθεσης
Τον Ιανουάριο του 2023, με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης απαλλάχθηκαν οι κατηγορούμενοι για τις διαρρήξεις σε συνολικά 12 θυρίδες, στο θησαυροφυλάκιο υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας, στη Θεσσαλονίκη.

Οι δικαστές αποφάσισαν να μη γίνει κατηγορία σε βάρος των 6 τραπεζικών υπαλλήλων, συνταξιούχων και εν ενεργεία και να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη για έναν κατηγορούμενο που απεβίωσε.