Georges Batzios Architects, όπου κέρδισε πολλές διακρίσεις, όπως το Ευρωπαϊκό βραβείο αρχιτεκτονικής για το τειοποτείο “Το Τσάι” στο Κολωνάκι ή δύο χρόνια αργότερα για την ανακαίνιση του κτιρίου της ΑΓΕΤ που αποτέλεσε δείγμα μπρουταλιστικής αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα.
Τώρα, μεταξύ άλλων, καλείται να σχεδιάσει ουρανοξύστες στην Κίνα, που στάθηκαν να γίνουν η αφορμή της παρακάτω συζήτησης:
Πόσο έχει αλλάξει η εποχή και ποιες είναι οι σημερινές απαιτήσεις σε σχέση με τον ουρανοξύστη του Mies Van de Rohe;
Αν και οι γενικές αρχές σχεδιασμού και λειτουργικότητας που επέβαλε ο Mies Van de Rohe είναι διαχρονικές, υπάρχουν νέες προκλήσεις και απαιτήσεις που πρέπει να ληφθούν υπόψη. Η βιώσιμη αρχιτεκτονική και η ενεργειακή απόδοση είναι πλέον κρίσιμα ζητήματα. Οι νέοι ουρανοξύστες πρέπει να σχεδιάζονται με βάση τη χρήση τεχνολογικά προηγμένων συστημάτων για τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας, με βάση τις αρχές της αειφορίας. Επιπλέον υπάρχει αυξημένη ανάγκη για μίξη των χρήσεων σε ουρανοξύστες, ώστε να συμπεριλαμβάνουν διαφορετικές λειτουργίες και δραστηριότητες σε ένα μόνο κτίριο. Πλέον μιλάμε για δυναμικά, πολυδιάστατα περιβάλλοντα που εξυπηρετούν τις ανάγκες πολλών διαφορετικών κοινοτήτων και χρηστών και προωθούν την κοινωνική διάδραση και αλληλεπίδραση.
Γιατί η Κίνα χτίζει τέτοιες μεγαλούπολεις με ουρανοξύστες; Μέχρι πού είναι ανάγκη και πού μίμηση;
Η Κίνα αντιμετωπίζει μία στεγαστική κρίση παρόμοια με αυτή που προκλήθηκε στη Γαλλία στα μέσα του 20ού αιώνα. Το φαινόμενο αυτό αφορά την έντονη αστική ανάπτυξη λόγω της μετακίνησης του πληθυσμού από τις αγροτικές περιοχές στις μεγαλουπόλεις. Σε αυτό το πλαίσιο, οι ουρανοξύστες και η ανάπτυξη καθ’ ύψος παρέχουν χώρο για κατοικίες και γραφεία σε περιορισμένο χώρο, επιτρέποντας στις πόλεις να φιλοξενούν όλο και περισσότερους κατοίκους σε μοντέρνες κατοικίες. Αυτή είναι η ρεαλιστική απάντηση σ’ ένα πραγματικό ζήτημα, την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής μέσα από ένα μαζικό σύστημα στέγασης. Η τυπολογία του ουρανοξύστη μπορεί να παράξει σύγχρονες κατοικίες, που είναι προσαρμοσμένες στις ανάγκες της νεωτερικής ζωής ως ένα “ανοιχτό” κατασκευαστικό σύστημα, που προσφέρει τη μέγιστη δυνατή άνεση με ελάχιστο αποτύπωμα.
Ποια είναι η διαφορά που θέλετε να αποφέρετε στη σύνθεση της συγκεκριμένης κατηγορίας κτιρίων (ουρανοξύστες);
Πρόθεσή μας είναι να διασπάσουμε την ψυχρότητα και τη συμπαγή, μονολιθική αντιμετώπιση του ουρανοξύστη και να δώσουμε τη μορφή και λειτουργία ενός ζωντανού οργανισμού. Σε αυτό το έργο εξερευνούμε οργανικά σχήματα και καμπύλες εμπνευσμένες από τους κυματισμούς του νερού, με τη χρήση γυαλιού που αντανακλά έντονα το εξωτερικό περιβάλλον, τον ουρανό και το γειτονικό ποτάμι. Το αποτέλεσμα δίνει μια αίσθηση ρευστότητας και φυσικής κίνησης, με τους ουρανοξύστες να φαίνονται σαν ένα μέρος του φυσικού τοπίου αντί για αυστηρές και στερεές δομές.
Οι μεγάλες ελληνικές πόλεις (Αθήνα/Θεσσαλονίκη) χρειάζονται ουρανοξύστες;
Καθώς η κάθε πόλη έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες, η ανάγκη για ουρανοξύστες σε μία ελληνική πόλη θα πρέπει να εκτιμηθεί με βάση τις συγκεκριμένες συνθήκες και τις ανάγκες της κοινότητας. Η Αθήνα οφείλει να αφήσει πίσω της την δαιμονοποίηση των ουρανοξυστών καθώς αποτελούν ένα μέσο ώστε να περιοριστεί η ανεξέλεγκτη εξάπλωση του αστικού ιστού. Μέσω ενός οργανωμένου χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού, οι ουρανοξύστες μπορούν να προσφέρουν έναν πυκνό και βιώσιμο τρόπο κατοίκησης, ικανοποιώντας την ανάγκη για μείωση του κτιριακού αποτυπώματος. Aποτελούν ίσως τον πιο αειφόρο τρόπο δόμησης στις μεγαλουπόλεις του 21ου αιώνα.
Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας ουρανοξύστες;
Μεταξύ άλλων, ξεχωρίζω το Moma Τower 53W53 του Jean Nouvel στη Νέα Υόρκη, η τριγωνική μορφή του οποίου, εμπνέεται από το ιδεατό στερεό και είναι πολύ αναγνωρίσιμη στον ορίζοντα του Μανχάταν. Αναπτύχθηκε ως μέρος της επέκτασης του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (MoMA) της Νέας Υόρκης και στεγάζει πολυτελείς κατοικίες και εμπορικούς χώρους σε ύψος 320 μέτρων, αποτελώντας ένα από τα ψηλότερα κτήρια της πόλης.
πηγή newmoney.gr
