Αυτή τη φορά, ο πατέρας Αντώνιος, σε ρόλο «δημιουργού», φοράει ράσα που παραπέμπουν σε ασκητική μορφή με το ζωνάρι στη μέση και κρατά στα χέρια ένα μυστρί με το οποίο χτίζει τον τοίχο ενός σπιτιού. Πίσω του ένα νεαρό αγόρι κουβαλά με το καρότσι τα
«Ο π. Αντώνιος δεν είναι άγιος, έβλεπε την Κιβωτό μπίζνα, ήμασταν εργάτες» -Συγκλονιστική μαρτυρία 17χρονου
Η τοιχογραφία αν και στο μεγαλύτερο μέρος της βρίσκεται σε αρχικό στάδιο, χάραξης του σχεδίου, το πρόσωπο του μέχρι πρότινος επικεφαλής της «Κιβωτού» αλλά και τα χέρια του έχουν ολοκληρωθεί. Το βλέμμα του προσώπου του πατέρα Αντώνιου απεικονίζεται μειλίχιο και ήρεμο, όπως αρμόζει σε μια εκκλησιαστική μορφή, η στάση του σώματος ευθυτενής και στοιβαρή, ενώ η κίνηση των χεριών παραπέμπει σε ένδειξη φροντίδας παρά σε χειρωνακτική εργασία. Μία επιβλητική παρουσία που σκιάζει τη φιγούρα του παιδιού- βοηθού, που βρίσκεται στο βάθος αλλά σε κοντινή απόσταση και δεν φέρει χαρακτηριστικά προσώπου.

Η τοιχογραφία με τον πατέρα Αντώνιο στη δομή της Κιβωτού στο Βόλο
Η «εργασιοθεραπεία» έφερνε έσοδα στα ταμεία της Μ.Κ.Ο.
Η εικόνα προκαλεί αίσθηση τόσο για το σημείο στο οποίο βρίσκεται, εντός δωματίου των παιδιών, αλλά κυρίως για το μήνυμα που εκπέμπει σε όσους την παρατηρούν. Το μήνυμα της καθημερινής, άοκνης και απρόσωπης εργασίας. Μία εργασία που, όπως έχει γίνει γνωστό, είχε επιβάλει ο ίδιος ο πατέρας Αντώνιος αλλά και οι συνεργάτες του, στα παιδιά της «Κιβωτού». Ένα είδος εργασιοθεραπείας με οικονομικό όφελος, μεταξύ άλλων, για τα ταμεία του οργανισμού.

Ενδεικτική είναι η περίπτωση της δομής στην Πωγωνιανή Ιωάννινων, όπου η διοίκηση της Κιβωτού είχε εγκαταστήσει, μεταξύ άλλων, μονάδα παρασκευής τυριού με την υποστήριξη μεγάλων ιδιωτικών εταιρειών που κάλυψαν το κόστος αγοράς και εγκατάστασης εξοπλισμού παρασκευής τυριού για τη Γεωργική Σχολή της M.K.O.

Η τυροκομική μονάδα διαφημιζόταν ότι κάλυπτε τις ανάγκες του Κέντρου Παιδικής Μέριμνας και Προστασίας, ενώ το πλεόνασμα, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, διατίθεντο προς πώληση εξασφαλίζοντας και άλλα έσοδα. Μάλιστα, τα προϊόντα παραγωγής των παιδιών της Πωγωνιανής, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, μπορούσαν να τα βρουν οι κάτοικοι ακόμη και στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Η εργασία των παιδιών φέρεται να ήταν εντατική, ακόμη και τα Σαββατοκύριακα, χειμώνα- καλοκαίρι.