Αυτό που διαπιστώνουν οι καταθέτες το δείχνουν και τα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος. Τον Αύγουστο του 2022 το μέσο επιτόκιο νέων δανείων από τις ελληνικές τράπεζες προς ιδιώτες και ιδιωτικά μη κερδοσκοπικά ιδρύματα ανέβηκε στο 5,14%, σχεδόν ίδιο με τον Αύγουστο 2019, πριν από 3 χρόνια (5,16%), πολύ πριν από την πανδημία και την ενεργειακή κρίση.

Το μέσο επιτόκιο που έδιναν όμως στους αποταμιευτές για να προσελκύσουν νέες καταθέσεις τον Αύγουστο του 2019 ήταν 0,26%, ενώ τον Αύγουστο φέτος 0,04%. Ήταν δηλαδή 6,5 φορές μεγαλύτερο!

Την ίδια στιγμή, ξένες τράπεζες προσφέρουν 10πλάσια ή και 50πλάσια επιτόκια καταθέσεων (έως και 2%) σε αποταμιευτές που αναζητούν καταφύγιο για τις καταθέσεις τους. Και ενώ η Ελλάδα και η Ευρώπη ολόκληρη έχουν εισέλθει σε περίοδο αύξησης επιτοκίων και ακραία υψηλού πληθωρισμού, με το κόστος του χρήματος για χορηγήσεις δανείων να αυξάνεται πλέον συνεχώς, μόνον οι καταθέτες στην Ελλάδα δεν έχουν δει καμία αύξηση αποδόσεων στα χρήματά τους.

Ο κίνδυνος που ανακύπτει είναι τριπλός: νοικοκυριά χάνουν εισόδημα και κεφάλαιο, ενώ κλονίζεται η έννοια και η αξία της αποταμίευσης στη χώρα μας. Επιπλέον, όμως, αν η ελληνική αγορά δεν προσφέρει ικανοποιητικά επιτόκια στους καταθέτες, η απειλή έρχεται με προτάσεις από το εξωτερικό. «Τη στιγμή αυτή τράπεζες όπως η UBS δίνουν επιτόκιο στις καταθέσεις έως και 2%, ενώ οι ελληνικές μηδέν. Θα φύγουν λεφτά!» λένε με νόημα τραπεζικοί παράγοντες. Και το πρόβλημα μεγεθύνεται, όσο η ΕΚΤ θα ανεβάζει το βασικό επιτόκιο αναφοράς προς το 2,5%-2,75%. Ίσως όχι τόσο άμεσα για τα λεφτά του απλού κόσμου, αλλά κυρίως για κεφάλαια μεγαλοκαταθετών και μεγαλοεπενδυτών, που τόσος αγώνας έγινε την εποχή της κρίσης για να τα φέρουν στην Ελλάδα – και οι οποίοι εύκολα μπορούν να βρουν αλλού πιο φιλόξενη στέγη γι’ αυτά.

Πηγή: protothema.gr