Ο ρυθμός με τον οποίο θα γίνει η μετάβαση στην τεχνολογία της ηλεκτροκίνησης δημιουργεί δύο τεράστιες προκλήσεις για τους παρόχους. Η πρώτη έχει να κάνει με την κατασκευή ενός δικτύου περίπου 9 εκατομμυρίων φορτιστών και ταχυφορτιστών σε δρόμους, στα σημεία που δουλεύει ο κόσμος και σε άλλα δημόσια μέρη. Σκεφτείτε απλά ότι αυτή τη στιγμή, υπάρχουν περίπου 445.000 φορτιστές σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να εγκαθίστανται περίπου 500.000 νέοι φορτιστές κάθε χρόνο μέχρι το 2030 και 1 εκατομμύριο ετησίως από το 2030 μέχρι το ’35! Το κόστος για όλα αυτά υπολογίζεται στα 62 δισεκατομμύρια δολάρια με άλλα 72 δισεκατομμύρια να απαιτούνται για την εγκατάσταση οικιακών φορτιστών.

Η δεύτερη πρόκληση αφορά το μίγμα της ενέργειας και η διαχείριση του αυξημένου φορτίου. Η υιοθέτηση της τεχνολογίας της ηλεκτροκίνησης συμπίπτει με την αύξηση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας – έναν απολύτως καίριο παράγοντα στην υπόθεση της μείωσης των εκπομπών ρύπων. Ταυτόχρονα όμως, οι πάροχοι ενέργειας θα πρέπει να είναι σε θέση να διαχειριστούν το φορτίο των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, είτε μιλάμε για τεράστιες αυξήσεις στην ζήτηση ενέργειας σε περιοχές όπου μέχρι τώρα δεν έχουν τέτοιες απαιτήσεις (βλ. σε ταχυφορτιστές αυτοκινητοδρόμων ή επαρχιακών οδών), είτε για τον διπλασιασμό περίπου του φορτίου στο αστικό ηλεκτρικό δίκτυο τα απογεύματα που οι εργαζόμενοι επιστρέφουν από την δουλειά και πιθανότατα θα πρέπει να φορτίζουν το ηλεκτρικό αυτοκίνητο τους. Τρόποι υπάρχουν για να λυθούν όλα αυτά τα θέματα, απλά χρειάζεται έγκαιρη δράση. Δεν αρκεί να λανσαριστούν ηλεκτρικά μοντέλα στην αγορά. Από τώρα και στο εξής, όλα έχουν να κάνουν με τις υποδομές!








*πηγη:enikinisi.gr